Arien Chang: fotograaf van La Havana

24 Apr. 2017
“Fotograaf zijn, is een gedrag, een zijns- en een levenswijze.“ Dat vertelde Henri Cartier-Bresson ons enkele jaren geleden. Vandaag frist Arien Chang Castan ons geheugen op.

Arien wist altijd al dat hij fotografie zou gaan doen. Toen hij zeven jaar oud was, speelde hij graag met de oude Russische Zenit-camera van zijn vader. Hij was altijd al verslingerd aan beelden, kleuren, films.
Arien begon zijn loopbaan met schilderen, maar na een jaar was hij niet helemaal overtuigd. In 2003 ging hij dan van start met fotografie. Volgens hem was “schilderen de basis van fotografie”. Daarom misschien dat hij er eerst iets voor voelde schilderkunst te studeren. In de verscheidene boeken over fotografie die hij las, ontdekte hij enkele beroemde getalenteerde artiesten zoals Henri Cartier-Bresson, zijn favoriet, Sebastião Salgado en William Eugene Smith. Op dat ogenblik kwam zijn passie voor fotografie helemaal terug.
Toen de lessen die hij volgde voorbij waren, wist hij “niets over fotografie”. Door zijn vrienden en oefeningen in de praktijk leerde hij meer, ontdekte hij dingen en kon hij zijn eigen fotografiestijl verbeteren. Zeven jaar lang maakte hij gewoon analoge zwart-witfoto’s. Hiermee leerde hij heel veel. Sinds 2009 doet hij ook aan kleurenfotografie. Twee verschillende soorten fotografie, twee manieren om zijn gevoelens uit te drukken.

Arien wilde steeds fotografische verhalen brengen om zo het Cubaanse leven te documenteren. Voor kranten en merken werkte hij freelance. Documentaire fotografie geeft hem de kans zijn horizon en ervaringen te verruimen. Zijn reizen brengen hem naar nieuwe en interessante plekken, eerst rond Cuba en vervolgens wereldwijd.

Stilte vertelt soms meer dan duizend woorden. Ik heb niet het gevoel te werken wanneer ik een foto trek.

Eigenlijk is fotografie veel meer dan zijn baan, zelfs meer dan zijn passie. Fotografie is een levensles, zijn “levenswijze”.